Δεκεμβρίου 25, 2009

Δεκεμβρίου 23, 2009

Καλλικάτζαροι!!! χρον πολ





Εντζόυυυυυυυ!!!


(Το παρόν βίδεο αποτελείι επίσης ανταπόκριση στο κάλεσμα του "ακανόνιστον".
http://akanoniston.blogspot.com/2009/12/shoot-em-up.html)

Δεκεμβρίου 11, 2009

τι φάση...

Περνώ τις ώρες μου μονάχη
χαζεύοντας κελύφη
νεκρών οργανισμών
τα μάτια μου ταξιδεύουν μέσα στη
μικροσκοπική και εύθραυστη
σπειροειδή τους διάταξη
τα δάκτυλα ψάχνουν μέσα σε σελίδες
κοινόχρηστων υλουστρασιόν καταλόγων
ονόματα
περίεργα
Anomia simplex
Omalogyra dysculus
Jujubinus striatus fraterculus
osilinus turbinatus
.
.
.
και αναρρωτιέμαι του στυλ κοινότυπα
για το σινάφι
τι να σημαίνει ποίηση
ποιώ
πράττω
ΠΡΑΞΗ
κάποια καλούπια που με χώνουν
και χωνομαι μονάχη?

Πορεία αλληλεγγύης
τύπος να μας σημαδεύει με καραμπίνα
απο κάτω οι μπάτσοι
εμείς απέναντι
οι σύντροφοι
ποιός ήξερε που και σε τι κατάσταση

Η φυγή δεν σημαίνει απαραίτητα πάντα
παραίτηση
η στάση δεν σημαίνει υποταγή

κάθε φορά που βλέπω ακαδημαικούς να μιλάνε
θαυμάζω το γεγονός πως κάποιοι μπορούν να μιλάνε
δημόσια και να "αγανακτούν"
χωρις να πέρνουν θέση
και κυρίως χωρίς να ντρέπονται
οι νταβατζίδες της γνώσης
η αρρώστια της σκέψης
ακαδημαικοί πολίτες

βέβαια "τα πανεπιστήμια παράγουν ειδικότητες
και όχι προσωπικότητες"(ζορζ πιλαλι)

βεβαια σε κάποιες σχολές αν δεν είσαι
δαπ ή πασπ μπορεί και να μην περάσεις ποτέ το τελευταίο σου γαμωμάθημα

βέβαια το κριτήριο δημιουργίας καινούργιων τμημάτων
δεν είναι φυσικά κοινωνικό
αλλά καθαρά ρουσφετό-οικονομικό

βέβαια η παιδεία σ'αυτή τη χώρα
είναι -όπως όλα μας-
κενοφανής

βέβαια όλους και όλες μας απασχολεί
αυτη η οικονομική κρίση πια

και προπαντώς για όλα
φταίει το κράτος...

ΕΣΕΙΣ???

Νοεμβρίου 27, 2009

Ανέκδοτα by the moon light

M

πλησίασε λίγο πιο κοντα
μοσοέκλεισε τα μάτια του κ μετα
εκανε μερικά βηματάκια πισω
χμ!
ενδιαφέρον
μισοέκλεισε πάλι λίγο τα μάτια
(ένας γκαλερίστας του είχε πει κάποτε
πως η κίνηση αυτή δείχνει ανθρωπο
με βαθια γνώση στην ζωγραφική
κάτι με τα χρώματα
την εστίαση
τέλος πάντως δε θυμάται ακριβώς
αλλά όπως και να χει της άρεσε
το παιχνίδι της αυθεντίας)

Νομίζω πως πρέπει να ασχοληθείς λίγο
πιο σοβαρά
με αυτό
το ίδιο κανάκεμα
αν ήταν τελικά
το είχε ακούσει πολλές φορές
σχεδόν με ότι καταπιάστηκε
σχεδόν
και σχεδόν την ίδια στιγμή το άφηνε

Η εμμονή της να εστιάζει στα αρνητικά της
κάθε κατάστασης ηταν το πραγματικό της ταλέντο

άρνηση
μιζέρια?
αρνηση!
ματαιότις?
Αρνηση

εδώ ο κόσμος χάνεται κ εσυ το παίζεις
γκόμενα
Είναι κάλο να έχεις ένα στόχο
και κάτι βαρύ
στο χέρι





45C υπο σκιά και λάστιχο..

Αυτοαναλώνομαι σε έναν εσωτερικό οριακό κύκλο
ο οποίος με αποτρέπει να πράξω
με κάνει να αισθάνομαι μισή
λίγη
Νομίζω ότι
ξέρω τι θέλω
να βγω από κει
ξέρω τι πρέπει για
να βγω από κει
ξέρω τι θέλω να κάνω
όταν βγω από εκεί
το πρόβλημα είναι πως τις στιγμές τις συνείδησης
που τα πράγματα αποκτούν μια διαυγέστερη υφή
και απογυμνώνονται οι εξαρτήσεις
όπου τα σκοινιά που σε κρατούν δέσμια γίνονται απτά
και άρα εύκολα στοχεύσιμα με το μικρό σου μαχαιράκι να τα κόψεις
μια χαρά μπορείς
τότε ξεπηδά ένα συναίσθημα υπερχείλισης της
καταπίεσης και όλων αυτών των μικρών υποχωρήσεων
που έχεις υποχρεωθεί να κάνεις όλα αυτά τα χρόνια
και ενώ τα ξέρεις
ένα προς ένα
ξεχειλίζει η οργή
που τελικά γίνεται αγανάκτηση
"θέλω βοήθεια"
ψιθυρίζει το κίτρινο σκουλήκι της δειλίας
που κουβαλάμε όλοι κρυμμένο σε έναν κόμπο
στο λαιμό
ένας συναισθηματικός γόρδιος δεσμός
μια αηδία σκέτη!
ΜΙΑ ΑΗΔΙΑ!
μετά βλέπεις γύρω ανθρώπους που τα καταφέρνουν
μάλλον
να κάνουν κάτι για τους εαυτούς τους
και για άλλους ανθρώπους με πραγματικά προβλήματα
όχι σαν τα δικά σου
προβλήματα πολυτελείας
και μετά σκέφτομαι πως με τόση σκληρή κριτική
εύκολα με ρίχνω πάλι στον οριακό μου κύκλο
εκεί που δεν υπάρχει διαφυγή μόνο θάνατος
θάνατος κάθε όμορφης στιγμής
που έχω δημιουργήσει
που έχω μοιραστεί
που έχω ερωτευτεί

μια αμηχανία διαχείρισης του παρόντος
μια αδιέξοδη εμπλοκή στο παρελθόν
μια βλαμμένη φαντασίωση για το μέλλον

Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη
για όσα δείλιασα
για όσα δε σκέφτηκα
για την τεμπελιά μου βασικά

αλήθεια.

(θα μπορούσα να αντιπαραθέσω εκατομμύρια τόνους σκέψης
πόσο λατρεύω να διαβάζω όλα αυτά τα φοβερά μυαλά
καμύ καφκα σαρτρ
νιτσε σιμόνη βιαν
μπαροουζ σεργκει ρεμπο μπλά μπλά μπλά
καθώς και διάφορα θεατρικά
και άλλα πολιτικά
αλλά όπως λέει και ο αγγελάκας
αυτός ο τρύπας
"ήξερα κάποιον που δεν ήξερε καμία ιστορία
και όλο έλεγε
ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΠΟΛΛΕΣ
πολλές ιστορίες
μια από αυτές λέει πως ήτανε κάποιος
που δεν ήξερε καμία ιστορία
και όλο έλεγε
εγώ ξέρω πολλές πολλές ιστορίες
μια από αυτές...)




due to manual mal function


i take thee
chance

ca fais de longue temps que n a pas parler

je te manque toujour

ne tengo mentir

yo tengo bailar

around us
fire
around
the
fire

we

the

fire







Περί χριστιανικής ηθικής


Τρόμος σκέψης
μια ισόβια καταδίκη
γυναικα να γεννάς
τον αντρα να τιμάς
όλοι προσκυνήστε
την τεράστια ψωλή
μια ζωή υποταγμένοι
στο παραμύθι της σιωπής
ψυχή σκάσε σώπα μην μιλάς
μάθε μονάχα σαν πονάς να μη ρωτάς
γιατί
πως και τι


Αυνάνα
εχεις μάθει να φυτεύεις
ιδιοκτησίες
κάθε φορά που η διαστροφή σου
φτύνει το φλεγματικό σπέρμα της
στη γη
το αιμα
και τα δάκρυα
φιλτραρισμένα απο βιολογικό
η μυστική σου νύμφη
ένα τέρας τοξικό
με ανάσα που θυμίζει εμμετό
μπουρζουά
και
οχετό
ανάξιε
σου
πλέκω υμνο
ιαμβικό
ανάθεμα ότι και να συμαίνει
αυτό
καλύτερα να σε έβλεπα νεκρό
όμως είμαι υποχρεωμένη να σε ανεκτώ
εσένα και το σόι σου
που λέει και ένα γνωμικό
αλλά εμένα το όνειρο μου είναι επανατατικό
και μπορεί και να μην ζήσω αρκετά για να το δώ.-





(τα παραπάνω αποτελούν για άγνωστω αιτία αδημοσίευτες αναρτήσεις.
εχουν αναρτηθεί με τη σειρά που γράφτηκαν, ενός διαστήματος 4-5μηνών)
εντζόυ

Νοεμβρίου 24, 2009

Meredith Monk

Νοεμβρίου 22, 2009

“Ο λόγος είναι η σκιά της πράξης...”*



Μίλησα?
Σιώπησα?
Είπα αυτά που ήθελα?
Δεν ήμουν σαφής?
Παρασύρθηκα και είπα μονάχα αυτά που ήθελες να ακούσεις?
Αυτά που ήθελα εγώ να ακούσεις?
Είμαι ένας ψεύτης κοινός?
Δεν έδωσα ευκαιρίες?
Με ενδιαφέρουν μονάχα οι δικές μου ανάγκες?
δεν δείχνω την αγάπη μου?
Σε κρίνω?
Σε βάζω σε κουτιά?
Σε τετράγωνα?
Σε κύβους?
Σε ρόμβους?
Σε σπείρες?
.
.
.
Ένα κορίτσι η ζωή, άλλο ένα η επανάσταση και ο έρωτας ένα μπάσταρδο ερμαφρόδιτo

*Δημόκριτος




Νοεμβρίου 11, 2009

Μυστήριος Ελκιστής







Όχι εσύ εγώ όχι εγώ εσύ
όχι εσύ εγώ όχι εγώ εσύ


Σε είδα και είχαμε ξαναειδωθεί

σε κάποιο δρόμο

σκοτεινό

ένα μπαρ

τσιγαραιθάλη


Θυμάμαι το πρόσωπο σου

σε μια τυχαία στροφή

ένα βλέμμα

κάποτε

πότε

ποτέ


Όχι εσύ εγώ όχι εγώ εσύ

όχι όχι ναι


αν

η θλίψη και η χαρά είναι πρίσματα

που χρησιμοποιούμε για να

αλλοιώνουμε την πραγματικότητα

η ίδια η πραγματικότητα

είναι απλά αδιάφορη για ότι μας συμβαίνει


ειδωθήκαμε


βλέπω

ακούω

μιλάω

νοιώθω


δεν είναι τρομερό


τρομερό είναι

να δένουμε τα μάτια μας

προσπαθώντας να διατηρήσεις το δέος

του πρώτου φωτός


θυμάμαι μια ιστορία βιβλική μου την είπε η

γιαγιά μου όταν ήμουνα μικρή

με κάποιον που άκουσε λέει το θεό

και μετά έδεσε τα μάτια και τα αφτιά του

αρνήθηκε να ξαναδεί

κάποια πράγματα καμιά φορά τα παίρνουμε στραβά

στραβά


Σε είδα

δεν σε είχα ξαναδεί

θα κοίταζα αλλού...

τα πουλιά του ουρανού

τη θάλασσα και πέρα από αυτή

το βλέμμα μου θα καρφωνότανε στην πλάτη

έχοντας κάνει τουλάχιστον 3 φορές το γύρο του κόσμου


αν

ένα ποτάμι αλκοόλ ξεβράσει

2 σώματα σ' ένα κρεβάτι

προϊόν σπάνιας παλίρροιας

φουσκώσαν οι ψυχές μας και βγήκαν από τα αφτιά

και γίνηκαν χρώματα και ήχοι

ταξιδεύοντας τόσο μακρυά

ξέχασαν πως αυτά ήταν κάποτε

εγώ και εσύ


όλα γύρω μου γυρίζουν γυρίζουν

σε υπερηχητικές ταχύτητες πλησιάζοντας αυτή του

φωτός και εγώ δεν έχω δραμαμίνες

εσύ?

που είναι

Όλα γύρω μου γυρίζουν

Όλα τόσο γρήγορα

κεφάλι

καρδιά

στομάχι

το κορμί πυρετός

Μοναξιά

αγάπη

συντροφικότητα

έρωτας

φωτιά καίει τα σωθικά μου

όλα γυρίζουν

ανασφάλειες

φόβοι

ελπίδες νεκροζώντανες

εσύ


και μετά σε θέλω

ξέρεις τώρα

και μετά σε θέλω ξανά

και μετά ξανά

θέλω εσένα

εγώ

θέλει

εσύ

θέλει

εγώ


σε θέλω τόσο που κύρτωσε η ράχη μου από την προσμονή

τα νύχια μου μακρύναν και γαμψώσαν

από την υπομονή

να βρεθούμε να ρθούμε κοντά

και να μπηχτούμε βαθιά

ο ένας μέσα στον άλλο

τόσο να μπερδέψουμε τα κορμιά μας

που μόνο με αλυσοπρίονο

θα μπορούσαν να μας χωρίσουν


όχι όχι

Όχι εγώ εσύ

Όχι εσύ εγώ

ΟΧΙ

ΟΧΙ

ΟΧΙ

Οκτωβρίου 20, 2009

κατερίνας γώγου




όλα τα άλλα είναι ΜΑΛΑΚΙΕΣ

Οκτωβρίου 12, 2009

με καθυστέρηση



-Ε, τελικά βγήκα για ποτάκι! ντάξει ωραία ήταν,
έχω γίνει κυρα φλώρα βέβαια αλλά τί να κάνω αγαπάω...
ε,ο ουρανός έχειν πολλά αστέρια...και?

-Πάντως, εγώ τότε παλιά δεν είχα ειρωνευτεί την επιστήμη ως τέτοια,
αλλά την αναζήτηση ιδιότητας, και καλά "είμαι επιστήμονας".
Πιστεύω ότι το ξέρεις βέβαια...

-ΑΧ..Επιστήμονες, ζωγράφοι, ποιητές, τσιρκολάγνοι και βλακέντιοι..
Σχήματα ειρωνείας της καθεστηκυίας πραγματιώτητας, ποταπές δικαιολογίες
ύπαρξης σε θολό παρόν και μέλλον

-Ναι αλλά η επιστήμη και η τέχνη και όλα αυτά είναι πολύ ωραία πράγματα
Οι άνθρωποι τα χαλάνε,μαλακίες.

-Γιάννης πίνει, γιάννης μεθάει. ΓουάΟΥ! και? για φαντάσου, ούτε καν πίσω από το δάκτυλο του δεν μπορεί πια να κρυφτεί κανείς. Λήθη παρελθόν σύρματα τεντωμένα..αχ..

-Και λιμάνια με κύματα.

-Ή και χωρίς! Νηνεμία πριν από την καταιγίδα, ένα παράξενα οικείο συναίσθημα φουσκοθαλασσιάς μες την ψυχή, το είναι ή απλά εγώ και συ.
Γενιά πειρατική, μασάμε μόνο τριντεντ που δεν χαλάνε και τα δόντια! χαίρομαι που η εποχή του μπαρόκ έχει πεθάνει

-Εγώ χαίρομαι που πεθαίνω κάθε ξημέρωμα σαν τη μάρθα βούρτση και για όλες τις λοιπές καλλιτεχνικές ευαισθησίες της.
.

Σεπτεμβρίου 23, 2009

Περί NoBordeR


Κυκλοφορεί το νέο φύλο Σεπτέμβρης 2009

Άτακτη Έκδοση της Ανοιχτής Συνέλευσης
φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων & ανέργων Μυτιλήνης

Σεπτεμβρίου 18, 2009

Freedom from boredom



Ας καλλιεργήσουμε πια αυτή την ικανότητα του χiούμορ...
η επαναστατική μετριοπάθεια του αυστηρά σοβαρά τα παίρνω όλα (τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω) μικροαστού παλιάτσου, το σύστημα έχει τα νύχια του βαθιά στο υποκείμενο, οι θεσμοί φαντάζουν αναπόφευκτοι το χρήμα δε λέει να εξαϋλωθεί(ή πόσο καλυτερότερα μάλλον να εμφανίζεται με τη δύναμη της σκέψης).
Ας υψωθούμε πάνω από τις καταστάσεις να βρούμε την κωμικοτραγική τους πλευρά, έπειτα να ξεχωρίσουμε την αλήθεια και το ψέμα πετώντας και τα δύο στον κάλαθο των αχρήστων παρέα με την αντικειμενική οπτική και την κοινή λογική και μετά μέσα από μια διεστραμμένη αντίληψη της πραγματικότητας η ίδια η πραγματικότητα, η επιβεβλημένη, επιτέλους καταρρέει χαρίζοντας εκατομμύρια πραγματικότητες

ξανά και ξανά ,

ξανά και ξανά,

αέναα ,

όσο χρειάζεται στον καθένα

στην καθεμία,

σε όλους,

σε κανέναν,

τίποτα

ΜΗΔΕΝ

Ο μύθος του κοινωνικού συμβολαίου δηλαδή η θεωρητική αποδοχή ενός ανύπαρκτου μέσου ανθρώπου σε αρχές κανόνες θεσμούς προκειμένου την κοινωνική συνοχή προκειμένου την κοινωνία έχει προ πολλού καταρρεύσει
Το μόνο που έχει απομένει πια είναι η καταναγκαστική εργασία και ένας εσωτερικός διάχυτος πόλεμος, καθότι ορατή η μέχρι πρότινος αόρατη ανυπαρξία κοινών τόπων και νοημάτων αναμεταξύ του ατόμου, ο άνθρωπος, ο κανένας, ο όλοι , ο εγώ
μέσα από αυτά τα συντρίμμια του ατομοσυλλογικού ναυαγίου που ως άλλοι δον κιχώτες καταστρέψαμε ως άλλοι ροβινσώνες ξαναχτίζουμε ως άλλοι σίσιφοι αποδεχόμαστε το παράλογο και συνεχίζουμε
“συμπαθάτε τον, έγινε τόσο άθεος που χρειάστηκε να κατασκευάσει έναν καινούργιο Θεό για να πιστεύει”
Δίχως αρχή, μέση και τέλος
η αποτυχία έρχεται κάθε φορά που θεωρούμε το μέσο, το εργαλείο, σαν αυτοσκοπό...
όλα παλαιώνουν κάποτε
“παρακάτω” κ “παραπάνω” δεν υπάρχει στον κόσμο
είναι δημιούργημα της σκέψης και σαν τέτοιο η καθημερινότητα δύσκολα αλλάζει μέσω λογικών αλμάτων...

ΧΑΧΑΧΑ


“...και η άνοιξη μου χάρισε το φρικαλέο γέλιο του ηλίθιου.”

Στο επόμενο τεύχος μη χάσετε: Τις ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ εργασία και άγρια χαρά

για τον κομμουνισμό
και την αναρχία.-

Ιουλίου 13, 2009

Πυρομανία



και να που για ακόμα μια φορά
κυκλοφορείς σαν μια σκιά
χαμένη απο το σώμα της
και κάτι μέσα
δίπλα σου
θυμίζει πως μονάχα
ίσως
το χρώμα των ματιών
να έχει σημασία





-Tra(n)-she-art-

Ιουλίου 02, 2009

Ιουλίου 01, 2009

Η βαρκούλα του ψαρά



ψαρεύει σε θολά νερά





Αλλά εμείς την κάνουμε για τ' ανοιχτα





Παλιάνθρωποι!


-Tra(n)-she-art-

Μαΐου 31, 2009

Music for the kids to dance and think


Είπε ποτέ κανείς πως μια συναυλία
αποτελεί επαναστατική πράξη?
Μπορεί όμως σίγουρα να περιέχει πολιτικά στοιχεία
τα οποία μπορούν να προωθήσουν την επανάσταση.

Μαΐου 28, 2009

Μέση.μεράκι ελάσσονα

να τη χέσω την πολιτική οξυδέρκεια
σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις σε έναν άνθρωπο
από αλλού και μακρυά
και πραγματικά τι νόημα έχει
"αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο θα ήταν παράνομες"
με μουτζουρωμένα χέρια
μεθυσμένες κουβέντες για επανάσταση ή/κ ρεφορμισμό
και την εξελικτική μωρία του ανθρώπινου κτήνους
και η έρημος να κυριαρχεί
σαν πυρακτωμένο σίδερο σε υγρά μάτια
σαν πως ένα χέρι μπήκε κ τράβηξε τα χρώματα της ψυχής
όμοια με την καταστροφή ανδροειδών σε ομώνυμη ταινία
αυτή που ο σαμάν χώνει το χέρι του στο στέρνο ξεσκίζοντας
τραβώντας με μανία
τα ηλεκτροφόρα καλώδια
σαν ένα φίλο που είδα χθες μπανταρισμένο
και τι μου λέει
¨χεχε!Δάγκωσα το αφτί μου"

Μαΐου 06, 2009

Για αυτούς

που έψαχναν τον έρωτα
στην αριστερή πλευρά του Σηκουάνα
που κοιμόντουσαν κάτω από γέφυρες
παραλυρώντας

στροφές
ξεχασμένων ποιητών
πίνοντας φτηνό κρασί
από το μπουκάλι

'Αλλοτε κρεμασμένοι από κάποια στέγη
Άλλοτε ξυπόλυτοι στις λάσπες
Άλλοτε σε κάποιο υπόγειο
ιδρωμένοι
μέσα σε πρασινογάλαζη άχλη

τρελοί
και
ευτυχισμένοι

αφηνιασμένοι
και
παθιασμένοι

με τη ζωή
και τη μη
ημί
ντεμί
και ολόκληρη

εν τέλη

σαν απόκληροι

ε,και?

Απριλίου 30, 2009

Αστοί

Αν έστεκε στις μύτες των δακτύλων μπορούσε με το ζόρι να δει τη θάλασσα
βασικά κατά μια έννοια και αυτό που έβλεπε θάλασσα ήταν
πολυκατοικιών ανθρώπων
Συχνά τα βράδια ξύπναγε μες τον ιδρώτα
ερχόταν λέει κάτι τεράστια μυρμήγκια
σαν άνθρωποι μεγάλα
και μπουκάραν στο δωμάτιο
κατά χιλιάδες
από την πόρτα άλλοτε και από το παράθυρο
και μπαίναν μπαίναν
τελειωμό δεν είχαν
ποτέ δεν κατάλαβε πως διάολο χωρούσαν όλα αυτά
στο μικρό δωματιάκι
μαύριζε ο τόπος γύρω μέχρι που δεν έμενε ανάσα για να πάρει
εκεί πάντα ξύπναγε
Στην πίσω αυλή που είχε λίγο χώμα σε μια γωνιά
κολυμπούσαν δύο άρρωστα γεράνια
εκεί κοντά στη γωνία του τοίχου
μέσα από μια ρωγμή
έβλεπε κάθε αρχή καλοκαιριού
να βγαίνουν από μέσα κάτι μικροσκοπικά κόκκινα μυρμηγκάκια
είχε περάσει πολλά απογεύματα ταΐζοντας τα ζάχαρη
ή και κάνα μπουγέλο νερό
ήταν αστεία έτσι όπως έτρεχαν πέρα δώθε
αγγίζοντας τις κεραίες τους
"τζζζζζζτ!τζζζζζζτ"
πόσο γελούσε τότε
Οι εφιάλτες έχει μια υποψία πως ξεκίνησαν μια μέρα που αντί για τον ορίζοντα γύρεψε να κοιτάξει τους ανθρώπους
θα έχετε κοιτάξει καμία φορά και σεις από ψηλά
ο παραλληλισμός είναι αναπόφευκτος σχεδόν

Απριλίου 22, 2009

Κάτι παλιό...

Ξέρεις τι σκέφτομαι?
...ότι είμαστε τόσο εγωιστές που γινόμαστε τυφλοί
και τα βλέφαρα βαριά
και μεις κατά βάση φυγόπονοι
ανθρωπόμορφοι άγγελοι
αγγελόμορφοι άνθρωποι
και το δηλητήριο τους η μοναξιά
οπ!
"όταν πέσεις στο κενό
παύει να υπάρχει"

μόνη σου θα βγεις
από το λαβύρινθο σου
μόνη

Εγώ όμως τότε συνειδητοποίησα ότι σε έχω ανάγκη
εσένα
έναν γνωστό άγνωστο
γιατί
γιατί
γιατί?

Έκτοτε μόνο δίπλα σου αισθάνομαι καλά
και αυτό είναι το πρόβλημα μου
εξ αρχής
γεωπολιτικό
χωροχρονικό
διαπολιτισμικό




2χρόνια τώρα...

Διάολε!

Απριλίου 16, 2009

Μέρα όμορφη (μόνο αυτό)

Άντε καλό μου, παραπονεμένο, σου έβαλα και το σιέλ, της ανοιξης το φωτεινό, να μην παραπονιέσαι τώρα που θα σφίξουν και οι ζέστες, ότι σκάς μες τη μαυρίλα.
Τί να πω, όλο σιωπηλή μένω να κοιτάζω...
Βλέπεις, έχω μάλλον μια αντίληψη διαφορετική για το πως θα έπρεπε να γίνονταν οι πράξεις, μια καταπληκτική, θα έλεγε κανείς δικαιολογία απραξίας. Έλα μου ντε όμως που παρόλο το πολιτικό μου φλέρτ, ποτές μου δεν κατάφερα αυτή τη συνειδητή μου άρνηση σκληρή ιδεολογία...
Ηλιόλουστη αυτοκριτική.
Διάβασμα!
Μικρέ γλυκέ μου σεργκέι, ερχόμαστε!




(με νύχια κ με δόντια
κρεμάμενοι
εκ των μαστών
της επερχόμενης
επανάστάσεως
προσπαθώντας
να διατηρήσσουμε
το μακάβριο ταύτο χάμωγέλω
της αισιοδοξίας
των απαισιόδοξων
εραστών
ανέραστων ελπίδων
η πρώτη σφαίρα
στα παιδικά στήθη
του καπιταλιστικού
γόνου
sauvez les enfants
-σώστε τα παιδιά)

Απριλίου 01, 2009

Κουίζ


Δεν θα την δούμε στην τηλεόραση
θα τη δούμε μονάχα σαν λάμψη σε κάποια μάτια
Δεν θα μας πεί ποτέ μπράβο
Δεν θα μας πάρει απο το χέρι
ούτε απο το αφτί
Δεν χρειάζεται ούτε απολογίες
και
τσιτάτα συντροφικά αγκαλίασματα

Κουράγιο και υπομονή
ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ
ΜΕΡΑΚΙ


*(η πρωταπριλιά πέρασε)








Pepito,καλώς να τα δεχτείς!

Φεβρουαρίου 24, 2009

Πολίτικαλ κορέκτ - κορέκτ- ισμός

Ξεκινάω πάντα κουτουλώντας σε τοίχο,
απο συνήθεια?
Να ξεκινήσω απο τα δάκρυα στα μάτια,
μετά απο τη δουλειά?
Να ξεκινήσω απο την αποστειρωμένη διαδικασία
του ακαδημαικού εργαστηρίου?
Να ξεκινήσω απο τα σκατά που κουβαλάει ο κάθε
μαλάκας/-σμένη στο κεφάλι του μα,τον/του/τα/της?


ψψψψψψτ!


όχι μιζέριες!


Είπαμε,


καταραμένε μακιαβελλιστή


ακόμα και αν ο θάνατος είναι μια απόλυτη μορφή ύπαρξης


τα σκουλήκια που σε τρώνε είναι ΖΩΝΤΑΝΑ!




και μάλιστα φτιαγμένα για τη μεγάλη ζωή...




Φεβρουαρίου 15, 2009

Ανάληψη ευθύνης




'Αστηνε κάτω σου λέω!!!

Φεβρουαρίου 06, 2009

ο Ο οργ -ίσμός


ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΙΣΘηΜΑΤΙΣΜΟΥΣ
ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΣΑ-ΠΟΣΑ? ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
-ΠΟΣΑ ΠΟΛΛΑ.

αΚΟΥΣ?
ΤΙ ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΟ ΑΛΥΣΟΠΡΙΟΝΟ
ΚΑΘΩΣ ΞΕΚΟΙΛΙΑΖΕΙ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ
ΓΟΥΑΟΥ
ΕΙΧΕ ΔΕΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ?

ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΙΑ ΦΡΙΚΗ
ΤΣΙΟΥ ΤΣΙΟΥ
TA AFTIA ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ

ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ BURBERRY

φωτιά στις γραβάτες

ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ
ΠΡΕΠΕΙ

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΗ
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ
ΜΑΖΙ
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ

ΚΑΨΕ
ΣΠΑΣΕ
ΚΟΨΕ
ΡΑΨΕ
ΒΡΕΣ
ΔΕΣ
ΝΟΙΩΣΕ

ΛΕΙΕΙΕΙΕΙΕΙ
ΛΕ-Ι-ΕΙ

epanastasis
ήτοι
ομαδικΛή εξεγερσή κατα της εξουσίας
~ΜΤΦ~
προσπαθεια ή/και επίτευξη
ΡΙΖΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝΕ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΩΝ

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΒΟ
ΝΑΙ- ΝΙΑ ΝΙΑ ΝΙΑΑΑΑΑΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΚΟΠΕΥΣΗ
ΑΛΛΗΘΩΡΟς

ΣΕΧΤΑΡΙΣΜΟΣ
ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ
ΚΡΙΣΗ
ΚΑΠΙΤΑΛΗΣΤΡΙΚΗΣ
ΑΙΜΟΔΗΨΙΑς

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΖΗΤΩ
ΜΟΝΟ ΓΙΟΥΠΙ
ΓΕΙΑ!


ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

ΑΛΛΑ

difficile de faire la revolution tout seul...


Ιανουαρίου 20, 2009

Κάφροι αρμοί - οπλισμένο σκυρόδεμα

'Ολα θα τα κάνουμε μωρό μου
και ας έχουμε πόλεμο

μωρό μου

θα σε ξυπνήσω το πρωι
θα κάνουμε έρωτα μωρό μου
θα πιούμε τον καφέ μας

και μετά

θα πάμε να πολεμήσουμε

και μετά θα πάμε...

όλα θα τα κάνουμε μωρό μου
μην φοβάσαι
όλα

θα σε ξυπνήσω το πρωί
.
θα πάμε στη δουλειά μας

έχουμε πόλεμο μωρό μου
έχουμε πόλεμο

και τα μάτια μου με τσούζουν
και τα αφτάκια μου ματώνουν

έχουμε πόλεμο μωρό μου

και όμως
όλα θα τα κάνουμε!

θα σε ξυπνήσω το πρωί
θα κάνουμε έρωτα...





πρώτα λέω όμως
να καταργήσουμε το στρατό



μωρό μου?



ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ!!!!!!

Ιανουαρίου 15, 2009

Ιανουαρίου 08, 2009

Πετώντας βότσαλα - Ενα κολάζ σκέψεων

Φημολογείται
μάλλον
πως πρόκειται περι
πράξης
αυτιστικής
-το να πετά κανείς βότσαλα.

Έτσι μου είπε κάποιος
φίλος
κάπου
κάποτε
ηταν καλοκαίρι
πάντως.

Πρόκειται
μάλλον
περί πράξης
επιθετικής
-το να πετά κανείς βόλτσαλα.

Έτσι μου έιπε κάποιος
φίλος
κάπου
κάποτε
ηταν χειμώνας
τότε.

Ό αυτισμός στην τέχνη
εντοπίζεται
κατα την στιγμή οπού
ο καλλιτέχνης
συγχέει στο έργο του
το εγώ
με το εσύ.

Έτσι μου είπε κάποιος
φίλος
κάπου
κάποτε
ήταν φθινόπωρο.

"Εσείς οι επαναστάτες...
είστε σκλάβοι των κοινωνικών συμβάσεων,
όσο κ αν θεωρείστε απειλή γι αυτές-
είστε σκλάβοι τους
όσο και η ίδια η αστυνομία που έχει
ως έργο της να
τις υπερασπίζεται.
Είναι επόμενο, αφού θέλετε να
τις ανατρέψετε."

Έτσι μου έγραψε σ'ενα χαρτί
ένας φίλος
κάπου
κάποτε
μιαν άνοιξη.

Ο πολιτισμός έγκειται στην κυριαρχία
επί των ορμών
η θεά εστία ήταν γυναίκα
καθώς οι άντρες
-που κατουράνε όρθιοι-
έσβηναν
τη φωτιά.

Έτσι μου είπε κάποιος
φίλος
κάπου
κάποτε
ένα βράδυ.
.
.
.