Λόγια- λόγια....

Αγαπητό μου μπλόγκ,

ομολογουμένως, τα δυο μας ίσως κ να μην κάναμε την καλύτερη δυνατή αρχή,

δεδομένης ερωτικής- κοινωνιολογικής- προσωπικής απογοήτευσης.
Όπως είπε κάποτε και ο Παύλος "για ποια επανάσταση μιλάμε, που προσπαθώ όρθιος να σταθώ?"...

Παρόλα αυτά, ακόμα κι αν κάποιος νοιώθει λες και όλο το σύμπαν
συνωμότησε για να του τη σπάσει, ο χειρότερος σύμμαχος είναι η σιωπή.

Ένα τραγούδι,λοιπόν, για να σπάσει...



Και τα καλύτερα (?!) έρχονται...

Το πάθος για την λευτεριά

δια χειρός Quino.

Και κανένα σχόλιο...

Για το παρόν της καθημερινότητας

Δράση / Αντίδραση
Δράση / Αντίδραση
Δράση / Αντίδραση

EQUILLIBRIUM

Τις στιγμές που η οργή γίνεται απόγνωση.
Τις στιγμές που τα μάτια βουρκώνουν.
Τις στιγμές που ανθρωποι πεθαίνουν
απο την πείνα, τον πόλεμο, σε μια φυλακή.
Τις στιγμές που η ομορφιά καταστρέφεται.
Τις στιγμές που κάπου κάποιος γουργουρίζει
τρίβοντας ευχαριστημένος την κοιλιά του.
Τις στιγμές που η μοναξιά σκοτώνει την ψυχή.
Τις στιγμές που θα ήθελα να ήμουν δίπλα σου.
Τις στιγμές που γεννιέται η πρόκληση.

Είναι στιγμές που οπλίζω το χέρι.
Ειναι στιγμές που καταστρέφω ότι με καταστρέφει.
Είναι στιγμές που δημιουργώ με τους συντρόφους μου.

Ειναι και κάτι άλλες στιγμές, όμως,
που με βρίσκω στον πάτο ενό μπουκαλιού
που γελώ με τα χάλια μου/μας
που πάιζω και γελώ σαν παιδί

Όλες οι στιγμές που μας κερνάνε σκατά
χέζω λουλούδια.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ