Δεκεμβρίου 13, 2008

ΝΙΣΑΦΙ ΠΙΑ! ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ!

Κατερίνας Γώγου

Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες.
Και δεν θα συλλογιέμαι παρά
ένα κομμάτι από τον πατέρα
κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα
-αυτά που μ' άφησαν-
και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν.
Και τους φίλους μας που χάθηκαν.
Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα
ίσα ολόισα στη φωτιά
και θα μπω όπως και χτες
φωνάζοντας "φασίστες!!"
στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες
μ' ένα κόκκινο λάβαρο
ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.
Θ' ανοίξω την πόρτα
και είναι -όχι πως φοβάμαι-
μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
και πως εσύ πρέπει να μάθεις
να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
χωρίς όπλα όπως εγώ
- γιατί εγώ δεν πρόλαβα-
γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ
"έτσι" "αόριστα"
σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.
Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ΄όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις!-
Προβοκάτορας


Νοεμβρίου 01, 2008

ΕΠΙΘΥΜΙΑ

ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΙΣΙΤΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ
ΜΙΑ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΑΝΑΓΚΗ
ΕΠΑΦΗΣ
ΣΑΡΚΙΚΗΣ
ΚΑΙ
ODEO VISUAL..
ΛΑΙΚΑ, ΣΕ ΓΟΥΣΤΑΡΩ

ΠΑΘΟΣ
?

ΣΚΑΤΑ
.
.
.
ΑΓΑΠΗ
.
ΛΑΒ ΙΖ ΟΛ ΓΙΟΥ ΝΙΝΤ

ΣΕ ΠΡΟΣΜΕΝΩ

Οκτωβρίου 19, 2008

1+1=3,2,1,0

Εχω χάσει δύο ζωές,
μου μένουν πέντε- για να ζήσω.
ανθρώπου μία-
να αγαπήσω.